Archive for the ‘Reviews’ Category

Το Σπαθί των Σανάρα (βιβλιοκριτική)

Posted by Scatman on March 29, 2016

Μεγάλη αποχή απ’το blog ωστόσο, οφείλω να ομολογήσω πως έχω σταθεί κι αρκετά άτυχος με τον υπολογιστή μου. Από τότε που αγόρασα την μητρική μου (Οκτώβριος 2015), παιδεύομαι ασταμάτητα με αλλαγές, εγγυήσεις κτλ

Προς το παρών είμαι σε ένα αρκετά παλιό σύστημα φίλου, χωρίς τους σκληρούς μου…αναμένοντας απλά να μου έρθει η νέα μητρική για τελευταία φορά.

Όπως και να έχει, θέλοντας να κάνω ένα μίνι-comeback , ανεβάζω μία σύντομη κριτική πάνω σε ένα βιβλίο που ολοκλήρωσα πρόσφατα.

 

(πηγή : http://www.anubis.gr/books.asp?BID=864 )

Η επετειακή έκδοση του συγκεκριμένου βιβλίου είναι και η νεώτερη που κυκλοφορεί αυτή τη στιγμή στην Ελληνική αγορά από την Anubis. Επί της ουσίας αποτελεί δύο τόμους σε ένα βιβλίο των 605 περίπου σελίδων.

Πολλά έχουν ακουστεί για το πνευματικό τέκνο του Terry Brooks, διθυραμβικά και μη, ωστόσο η κριτικές είναι πάντα προσωπική υπόθεση κι αν κρίνω απ’το χαμό..που έχει δημιουργήσει αυτό το βιβλίο, η αλήθεια είναι κάπου στη μέση.

Καταρχάς, ένα πολύ εμπορικό βιβλίο σπάνια στερείται κάποιας στοιχειώδης ποιότητας. Το Σπαθί των Σανάρα δε θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση.

Η γραφή του T. Brooks είναι πολύ καλή θα τη χαρακτήριζα λυρική, χειρίζεται με άνεση τον λόγο, χρησιμοποιεί όμορφες παρομοιώσεις. Γενικώς είναι γραμμένο με τέτοιο τρόπο που γοητεύει και ταιριάζει στο συγκεκριμένο είδος (επική φαντασία). Με ξένισε λίγο η επανάληψη κάποιων λέξεων όπως πχ τραχύς, βλοσυρός, αχνό που βρίσκονται σχεδόν παντού. Ίσως οφείλεται στη μετάφραση, δε μπορώ να γνωρίζω.

Άλλα όμορφα στοιχεία είναι η ενδιαφέρουσα εξέλιξη πλοκής, η σωστή ανάπτυξη χαρακτήρων, η πολύ καλή σκηνοθεσίας της δράσης και οι έντονες σκηνές μάχης.

Σχετικά με το κομμάτι για το οποίο έχει επικριθεί έντονα το βιβλίο από τους πολέμιους του, την ομοιότητα του δηλαδή με το Lord of the Rings , η αλήθεια, όπως ανέφερα και παραπάνω , βρίσκεται κάπου στη μέση.

Ναι, πατάει στα σταθερά και ισχυρά πρότυπα του έργου του Tolkien..

Nαι, κάποιοι ήρωες , σκηνές είναι επηρεασμένα απ’τα Lord of the Rings..

Αλλά δεν είναι τόσο τραγικά, όσο αφήνουν πολλοί να εννοηθεί. Για την ακρίβεια, πριν το μισό του βιβλίου ~δηλαδή πριν τις 300 σελίδες~, σταματούν οι πολλές ομοιότητες και η ροή των γεγονότων έχει μία δική της ταυτότητα. Ασφαλώς, μπορώ να κατανοήσω ότι η “αντιγραφή” δεν γίνεται να παραγνωριστεί στα μάτια αρκετών, εμένα πάντως δε με ενόχλησε τόσο. Έπειτα, μη ξεχνάμε ήταν το πρώτο έργο του T. Brooks, όταν κι άρχιζε την καριέρα του σαν συγγραφέας του φανταστικού. Εν μέρει δικαιολογείται η ανάγκη του να πατήσει επάνω στον βασιλιά του είδους.

Η βασική σειρά αποτελείται από δύο επιπλέον βιβλία. Δυστυχώς, η επετειακή έκδοση του βιβλίου τελειώνει αρκετά απότομα και ουσιαστικά σε αναγκάζει (εφόσον σου άρεσε) να ψάξεις το επόμενο.

Ευχαριστήθηκα την ενασχόλησή μου μαζί του. Θα του έβαζα :

watermelon_rating

 

 

Advertisements

Posted in Reviews | 4 Comments »

PC : Witcher 3 Τέλος! (Mini Review – σκέψεις)

Posted by Scatman on November 24, 2015

11

(εικόνα απ’το επίσημο site)

Μετά από 70-90 γεμάτες ώρες gameplay, ολοκλήρωσα αυτό το πολύ σπουδαίο RPG.

Τα αποθεωτικά σχόλια που υπάρχουν στο νετ, δεν είναι καθόλου τυχαία. Το Witcher 3 είναι μία μεγάλη – σημαντική εμπειρία για αυτόν που θα ασχοληθεί και στο σύνολο του μία εξαιρετική παραγωγή.

Read the rest of this entry »

Posted in Reviews | Leave a Comment »

DS : Final Fantasy Crystal Chronicles – Ring of Fates (Κριτική/Review)

Posted by Scatman on December 13, 2014

Final_Fantasy_Crystal_Chronicles_-_Ring_of_Fates_cover

Ονομασία :  Final Fantasy Crystal Chronicles – Ring of Fates (ファイナルファンタジー・クリスタルクロニクル リング・オブ・フェイト)

Developer / Publisher : Alphadream / Nintendo

Σύστημα : Nintendo DS

Ημερομηνία Κυκλοφορίας : 23/08/07 (Ιαπωνία)

 Ημερομηνία Review : 13/12/14

Συντάκτης : Scatman

Read the rest of this entry »

Posted in Reviews | Leave a Comment »

DS : Mario & Luigi : Partners in Time (Κριτική/Review)

Posted by Scatman on November 22, 2014

534px-MarioLuigiPartnersTimeBox

(πηγή cover : Mariowiki.com)

Ονομασία :  Mario & Luigi : Partners in Time (マリオ&ルイージRPG2×2 )

Developer / Publisher : Alphadream / Nintendo

Σύστημα : Nintendo DS

Ημερομηνία Κυκλοφορίας : 28/11/05 (ΗΠΑ)

 Ημερομηνία Review : 22/11/14

Συντάκτης : Scatman

Read the rest of this entry »

Posted in Reviews | Leave a Comment »

Zombie ταινίες! Mini Reviews ~ Μέρος 2ο

Posted by Scatman on September 20, 2014

Το πρώτο μέρος μπορεί να διαβαστεί -> εδώ <-.

hqdefault

Μερικά νέα mini reviews για ταινίες που είδα κι ανήκουν στο ιδιαίτερο είδος, ζόμπι αποκάλυψη.

Read the rest of this entry »

Posted in Reviews | Leave a Comment »

Zombie ταινίες! Mini Reviews ~ Μέρος 1ο

Posted by Scatman on September 12, 2014

girl-zombie-The-Walking-Dead-AMC-tv-show-image-600x322

Συνεχίζοντας (εν μέρη) το προηγούμενο post, όλο αυτό το διάστημα παρακολουθούσα ταινίες με θεματολογία τα ζόμπις. Για την ακρίβεια είδα πάρα πολλές, σχεδόν ότι σύγχρονο κυκλοφορεί και γι’ αυτό το λόγο θα χωρίσω τα posts-reviews σε μέρη. Σχετικά με τις ταινίες, απέφυγα ηθελημένα κάποιες προτάσεις λόγο…της εξαιρετικάς χαμηλής τους ποιότητας (Night of the Living Dead 3D κ.ά.) ενώ κάποιες γνωστές λείπουν απ’την παρακάτω λίστα διότι είτε τις έχω δει παλιότερα (28 Days Later κτλ) είτε πολύ απλά δε με ενδιέφερε η προσέγγισή τους πάνω στο είδος (Zombie Diaries κτλ).

Read the rest of this entry »

Posted in Reviews | Leave a Comment »

Reviews ταινιών ~ Βρέθηκε ένα απ’τα απόλυτα cults!

Posted by Scatman on August 20, 2014

Όπως ανέφερα κι εδώ, το τελευταίο διάστημα είδα αρκετές ταινίες. Αν και γενικά μ’αρέσουν πολλά διαφορετικά είδη, προτιμώ να βλέπω κυρίως horrors & fantasy (στην ευρύτερη εκδοχή του).Προκαταλήψεις προσπαθώ να μην έχω διότι ουκ ολίγες φορές έχω “πέσει” σε περιπτώσεις του τύπου Prometheus… Οπότε το μοναδικό μου κριτήριο είναι η περιγραφή και το trailer.

Ξεκινάω λοιπόν.

Read the rest of this entry »

Posted in Reviews | Leave a Comment »

[Βιβλίο] Γκλομπάλια του Ζαν – Κριστόφ Ρουφέν ~ Mini Review

Posted by Scatman on April 4, 2014

Γκλομπάλια

Εκδόσεις : Ψυχογιός

Σελίδες : 539 σελίδες

Είδος : Επιστημονική Φαντασία

Είναι λίγο  ασυνήθιστο να βλέπεις έναν εκδοτικό όπως τον Ψυχογιό να κυκλοφορεί, σε αρκετά αντίτυπα μάλιστα, βιβλίο επιστημονικής φαντασίας. Και είναι περίεργο διότι αφενός η ΕΦ δεν είναι πολύ εμπορικό είδος στην Ελλάδα, αφετέρου ο συγκεκριμένος (εμπορικότατος) οίκος δεν ειδικεύεται αλλά ούτε και φημίζεται για τις κυκλοφορίες του σε αυτό το χώρο.

Σχετικά με το βιβλίο, η πλοκή εξελίσσεται σε μία μελλοντική γη όπου δεν υπάρχουν οργανωμένα κράτη παρά μόνο μία παγκοσμιοποιημένη “χώρα” με την ονομασία Γκλομπάλια που επεκτείνεται σχεδόν σε όλα τα μήκη και πλάτη της (γης). Οι κάτοικοί της ζουν υπό το καθεστώς απόλυτης δημοκρατίας και φαινομενικά έχουν μία καλύτερη ζωή συγκριτικά με αυτούς που ζουν εκτός .Μέσα σε αυτή την ιδιόμορφη κοινωνία που διαχωρίζεται απ’τον υπόλοιπο κόσμο με γυαλί..συναντάμε 2 νεαρά άτομα που προσπαθούν να δραπετεύσουν.

Ο Κριστόφ Ρουφέν έχει κάνει πολύ καλή δουλειά στη συγγραφή του βιβλίου παρότι δεν ειδικεύεται σε αυτό το είδος. Οι περισσότερες ιδέες του, η γραφή του, το σενάριο, οι χαρακτήρες μέχρι και οι ανατροπές, όλα παρουσιάζουν αρκετό ενδιαφέρον.  Απ’την αρχή μέχρι το τέλος του βιβλίου δεν παρουσιάζονται κενά και με εξαίρεση κάποιες τραβηγμένες ιδέες του για τον κόσμο ~ίσως και κάποιες περιττές περιγραφές~ καταφέρνει να μας βάλει σωστά στο κλίμα του κόσμου. Γενικά, μου έδωσε την αίσθηση πως με καλύτερη εκπαίδευση/μελέτη πάνω στο είδος της φαντασίας, θα μας είχε προσφέρει ακόμη περισσότερα αξιόλογα έργα (high fantasy για παράδειγμα).

Η μεγαλύτερη επιτυχία του όμως είναι ότι δημιούργησε ένα έργο απ’το οποίο περνάει εντέχνως τα μηνύματα – σκέψεις του. Το Γκλομπάλια μας καταδεικνύει τις τρομερές συνέπειες που μπορεί να έχει η παγκοσμιοποίηση, η οποία κάτω απ’το πέπλο της δημοκρατίας, είναι ικανή να μεταμορφώσει τους ανθρώπους σε απαθή,άβουλα όντα που σα βασικό τους στόχο θα έχουν αποκλειστικά την ικανοποίηση των προσωπικών τους αναγκών μέσα από μία άχρωμη, πολύχρονη, αυτοματοποιημένη ζωή. Αυτή η άμεση κριτική μέσα από έναν μελλοντικό κόσμο είναι ικανή να μας βάλει σε σκέψεις σχετικά με το που βαδίζει η ανθρωπότητα σήμερα.

Συνοψίζοντας, το Γκλομπάλια είναι ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο που αξίζει να ασχοληθεί κάποιος μαζί του ανεξάρτητα απ’το εάν του αρέσει η φαντασία ή όχι. Οι πιο σκληροπυρηνικοί του φάνταζυ ίσως απογοητευθούν απ’την λεπτότητα, ίσως και την απλοϊκότητα με την οποία παρουσιάζεται ένας μελλοντικός κόσμος, ωστόσο αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι το βιβλίο έχει έναν συγκεκριμένο στόχο και τον πετυχαίνει σωστά.

Η βαθμολογία μου :

watermelon_rating_7.5

Posted in Reviews | Leave a Comment »

[Βιβλίο] Οριζόντιος Αποχαιρετισμός του K.W. Jeter ~ Mini Review

Posted by Scatman on March 22, 2014

Ολοκλήρωσα χθες βράδυ την ανάγνωση του βιβλίου και θεωρώ ότι σήμερα είναι η ιδανική στιγμή για να γράψω τις εντυπώσεις μου, μιας κι όλα είναι φρέσκα στο μυαλό μου.

b75086.jpg

Εκδόσεις : Μέδουσα, 1992

Σελίδες : 283

Είδος : ελαφρύ κυβερνοπάνκ με στοιχεία post apocalyptic

Με τον συγγραφέα δεν είχα κάποια προηγούμενη αναγνωστική επαφή κι αυτό γιατί απλά δεν έτυχε μέχρι τώρα. Διαβάζοντας κάποιος κριτικές έργων του στο ίντερνετ, θα παρατηρήσει ότι ο συγκεκριμένος δε χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης, από ένα μεγάλο μέρος του αναγνωστικού κοινού, παρά το τακτικό,πλούσιο συγγραφικό παρελθόν του.

Πριν πω οτιδήποτε για το βιβλίο καθεαυτό, οφείλω να αναφέρω πως εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1989 κι άρα φέρει στοιχεία της εποχής…σε προσωπικό επίπεδο, αυτό δε με ενοχλεί καθόλου. Λατρεύω φαντασία των ’80s σε οποιοδήποτε μορφή της.

Ο Οριζόντιος Αποχαιρετισμός λοιπόν ανήκει στην κατηγορία των έργων από τα οποία δεν περίμενα πολλά κι εν τέλει εξελίχθηκε σε ένα απ’τα πιο ιδιαίτερα αναγνώσματά μου.

Η ιδέα πάνω στην οποία πατάει ο κόσμος του K.W. Jeter παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον και είναι αυτό που ανέφερα πιο πάνω, πολύ…80’s σαν σύλληψη. Δεν υπάρχει περίπτωση να κυκλοφορήσει κάτι ανάλογο στο μέλλον. Το σενάριο ως προς τη δομή κι εξέλιξή του κρίνω πως είναι αρκετά καλό. Σε αυτό βοηθάει σημαντικά η ευχάριστη γραφή του συγγραφέα που παρεμπιπτόντως έχει ως επίκεντρο έναν “γκαντέμη” ελεύθερο επαγγελματία, κλασσική περίπτωση αντι-ήρωα. Μοναδικά μειονεκτήματα : η λίγο αργή ροή γεγονότων στην αρχή του βιβλίου, κάποιοι μονόλογοι προς το τέλος ~που είναι περιττοί στο σημείο που γίνονται~ και κάποια στοιχεία του κόσμου όπως π.χ η μηχανή του ήρωα που έχει τεχνητή νοημοσύνη, προβοσκίδα και βόσκει…αν μη τι άλλο, ξέφυγε κάπως εδώ  😛 .

Πάμε τώρα στα ενδιαφέροντα…

Η επιμέλεια του βιβλίου βρίσκεται στα όρια του κωμικοτραγικού! Για να καταλάβει κανείς τι εννοώ, υπάρχουν λάθη που σου βγάζουν το μάτι π.χ το στρατηγός, το πέτυχα σαν στραγητός. Άλλο παράδειγμα είναι κάτι τυχαία χ,ψ,ξ μπροστά από λέξεις πχ  χΝαι κτλ…

Η μετάφραση δε νομίζω ότι βρίσκεται σε κάποιο υψηλό επίπεδο (αλλά κάνει τη δουλειά της).

Το εξώφυλλο είναι από σκληρό χαρτί κι άρα σκίζεται εύκολα ~δυστυχώς.

Το κορυφαίο όλων! Γύρω στις 10+ ή – είναι κενές! χαχα… Λάθος του τυπογραφείου αλλά…το έλεγξε κανείς; Αν θυμάμαι καλά μετά τις 200 σελίδες αρχίζει το ρεσιτάλ εξαφάνισης που  δυστυχώς, εμποδίζουν την παρουσίαση σημαντικών προσωπικοτήτων,γεγονότων για το σενάριο. Φυσικά, βγαίνει νόημα αλλά και πάλι έχασα ένα σημαντικό μέρος της δράσης πάνω στην κορύφωση ~του σεναρίου.

ΕΝΤΙΤ : Έχω “προβληματικό” αντίτυπο. Δεν είναι γενικό το φαινόμενο.

Σε γενικές γραμμές είναι ένα πολύ ευχάριστο ανάγνωσμα, διαβάζετε εύκολα, έχει εύθυμη φύση και το προτείνω στον καθένα…. ΑΛΛΑ……

Με πολλές επιφυλάξεις στην Ελληνική του έκδοση!

Εάν δεν σας ενοχλούν οι επιμέλεια και χαμένες σελίδες επιχειρήστε το με την έκδοση της Μέδουσας.

Η βαθμολογία είναι υψηλή αλλά αφορά την ποιότητα του έργου αποκλειστικά.

watermelon_rating_7.5

Posted in Reviews | Leave a Comment »

[Βιβλίο] Κόμης Μηδέν του William Gibson ~ Mini Review

Posted by Scatman on March 11, 2014

Επιστροφή στις αναρτήσεις με ένα αρκετά διαφορετικά πόστ αυτή τη φορά, μία μικρή παρουσίαση βιβλίου!

Πιο συγκεκριμένα γράφω για τον Κόμη Μηδέν (Count Zero) του William Gibson – έκδοση απ΄τον οίκο Αίολος.

komis-miden

(η εικόνα είναι δανεισμένη απ'το επίσημο site)
-

Για όσους δε γνωρίζουν, ανήκει στο χώρο της επιστημονικής φαντασίας, αποτελεί το β’ μέρος της τριλογίας Sprawl και θεωρείται, όπως όλη η σειρά, χαρακτηριστικό/αντιπροσωπευτικό δείγμα του συγγραφικού κινήματος που ακούει στο όνομα κυβερνοπάνκ (cyberpunk) !

Παρότι συνέχεια του πρώτου μέρους (Νευρομάντης/Neuromancer), επί της ουσίας δε συνεχίζει τα γεγονότα του. Eίναι αυτό  που λέμε …spin off. Διαδραματίζεται στο ίδιο σύμπαν αλλά ακολουθεί διαφορετική πλοκή, για την ακρίβεια πλοκές.

Ομολογώ πως το πρώτο βιβλίο με είχε ξετρελάνει. Δυστυχώς, δε μπορώ να πω το ίδιο για τον Κόμη Μηδέν

Καταρχάς, η δράση εξελίσσεται σ’έναν μελλοντικό κόσμο όπου η φτώχεια, αλητεία και η διάδοση του κυβερνοχώρου κυριαρχούν. Τα πολλά χρήματα είναι υπόθεση των πολυεθνικών και η πιο περιζήτητη δουλειά αυτή του “καουμπόϋ” ή αλλιώς, με τα σημερινά δεδομένα χάκερ. Βέβαια η επαφή με το δίκτυο δεν είναι απλή υπόθεση και πραγματοποιείται με εγκεφαλική καλωδίωση. Η κακή/λανθασμένη χρήση του κυβερνοχώρου μπορεί να οδηγήσει στο θάνατο. Περιττό να αναφερθεί πως είναι τόσο εξελιγμένο (δίκτυο/κυβερνοχώρος) που μέσα σε αυτό έχουν αναπτυχθεί πολλές τεχνητές νοημοσύνες. Σχετικά με την πλοκή , “σπάει” σε 3 διαφορετικά μέρη κι όπως είναι αναμενόμενο, από ένα σημείο και μετά θα ταυτιστούν. Δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο και ο σκοπός αυτής της τεχνικής είναι η διατήρηση του ενδιαφέροντος του αναγνώστη.

Στο όλο εγχείρημα του W.Gibson που θεωρητικά παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον, υπάρχουν ορισμένα σημαντικά προβλήματα. Να γίνω πιο συγκεκριμένος :

1.) Στα δικά μου μάτια, η ιστορία του Τέρνερ είναι συνολικά βαρετή. Και γίνεται ακόμη πιο βαρετή απ’τη στιγμή που ο ίδιος ο W.Gibson επιλέγει να μεταφέρει τον κόσμο του με έναν τρόπο (ορολογίες, περιγραφές) που μάλλον ούτε ο ίδιος κατανοεί σωστά (έχει παραδεχτεί πως δεν είχε ποτέ ιδιαίτερες επαφές με την τεχνολογία) κι εν τέλει επιτυγχάνει το αναπόφευκτο, δηλαδή, να μπερδέψει σχετικά εύκολα τον αναγνώστη. Το ελαφρυντικό σε κάθε περίπτωση είναι πως ο Κόμης Μηδέν γράφτηκε σε μία περίοδο (1986) όπου το ίντερνετ δεν ήταν διαδεδομένο κι ο κόσμος μπορούσε μόνο να οραματιστεί τις δυνατότητές του.

2.) Στο μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου οι περιγραφές είναι απελπιστικά, κουραστικά ΠΟΛΛΕΣ. Θυμάμαι χαρακτηριστικά μία σκηνή απ΄την ιστορία του Μπόμπι όπου χρειάστηκαν 2 ολόκληρες σελίδες για να γίνει η περιγραφή όροφος – ισόγειο, χωρίς να παρουσιάζεται κάτι επουσιώδες! Πολλές στιγμές σκεφτόμουν πως εάν έβγαζα όλες τις περιττές περιγραφές απ’το βιβλίο του, απ’τις ~περίπου~ 310 θα πήγαινε στις 150!

3.) Και στις 3 ιστορίες η εξέλιξη της δράσης είναι αργή. Αν δε με απατά η μνήμη μου, η ταχύτητα ροής των γεγονότων αυξάνεται απότομα απ’τις 200 σελίδες και μετά (απ’τις 310 περίπου συνολικά)!

Απ’την άλλη ο W. Gibson έχει ένα μοναδικό προτέρημα σαν συγγραφέας… γράφει εκπληκτικά καλά. Το λεξιλόγιο του, ο λυρισμός του, οι παρομοιώσεις του είναι όλα απίστευτα γοητευτικά. Σου δίνει την αίσθηση ότι μπορεί να δώσει σημαντική υπόσταση σε πράγματα τελείως ασήμαντα. Επίσης, έχει την ικανότητα να μεταφέρει πολύ σωστά την ατμόσφαιρα του κόσμου του στον αναγνώστη. Απολάμβανα ιδιαίτερα τα σημεία όπου μιλούσε για περιοχές..

Συνολικά όμως, ο Κόμης Μηδέν είναι μάλλον ένα απογοητευτικό βιβλίο, λαμβάνοντας πάντα υπόψιν πόσο σημαντικό ήταν το πρώτο συγγραφικό έργο. Θέλοντας και μη, τα μειονεκτήματα που ανέφερα εκτός απ’το γεγονός ότι με εμπόδισαν να απολαύσω όσο θα ήθελα το βιβλίο, με οδήγησαν στο συμπέρασμα… δεν έχει “μεγαλώσει καλά” στο πέρασμα των ετών. Το τελευταίο ίσως οφείλεται στο ότι βρισκόμαστε σε μία περίοδο ιντερνετικού κορεσμού ~αφού πλέον όλοι διαθέτουμε και ξέρουμε κατά κάποιον τρόπο τι είναι, πως λειτουργεί~.

Υπάρχει ένα ακόμη βιβλίο για να ολοκληρωθεί η τριλογία, το Εικονικό Φως/Virtual Light αλλά μάλλον δε θα το επιχειρήσω στο άμεσο μέλλον. Μπορεί να περιμένει…

Το βαθμολογώ με :

Posted in Reviews | Leave a Comment »